Door op in Algemeen, Meedenkers, Sport.

boktor

Dikke spieren

De Olympische ploeg voor Sotsji is gepresenteerd en werd uiterst deskundig begeleid door onze Chef de Mission, Maurits Hendriks. Ik denk dat Maurits de vlag zelf gaat dragen deze keer. Vrouwen met te dikke spieren in een cocktail jurkje, het went niet. Dat er straks medailles gewonnen gaan worden lijkt al vast te staan, maar dat dat komt door hard trainen, talent en doorzettingsvermogen is maar zeer de vraag, want winnen doen we namelijk samen, volgens Maurits Hendriks dan. De Olympische gedachte dat meedoen belangrijker is dan winnen, is iets van vroeger en het aantal medailles, het liefst meer dan de vorige keer, is het allerbelangrijkste voor de Chef de Mission. Met een mooi Olympisch resultaat zal het aantal dagen in het jaar niet toereikend zijn om alle aanvragen voor spreekbeurten te honoreren. Sporters mogen dan heel hard trainen met heel veel talent, maar als je niet uitgenodigd wordt door het NOC-NSF, win je mooi geen medaille.

De kip en het ei

De sporten waar wij niet heel goed in zijn worden niet meer ondersteund en de subsidies staan in sommige gevallen op nul komma nul. Het beleid van NOC-NSF staat namelijk geheel in het teken van de kans op medailles. Voor het prestige van een Olympische bond is dat misschien wel te begrijpen maar je kunt je afvragen of we onze uitgaven voor sport moeten ophangen aan twee weken Olympische spelen in de vier jaar. Ik zou zeggen van niet. Een schande dat bepaalde, hele leuke, toegankelijke en betaalbare sporten nauwelijks of soms helemaal geen geld meer krijgen. Voor de politiek de hoogste tijd bepaalde zaken in eigen beheer te nemen en niet alles over te laten aan de bonsbozen van NOC-NSF. Het is een beetje de kip en het ei verhaal. Als je geen geld hebt voor je talenten, kunnen ze zich niet verder ontwikkelen en als ze zich niet verder kunnen ontwikkelen, winnen ze geen medailles en dan krijg je geen geld. Zo simpel is het. Ik ken de statuten en regelementen van NOC-NSF niet, maar ik kan me niet voorstellen dat daar alleen maar in staat dat je pas geld krijgt als je kans maakt op een Olympische medaille. Het zou er in ieder geval niet zo horen. De “Alte Kameraden” zoals Anton Geesink de bestuurders van NOC-NSF noemde, zijn nog steeds oppermachtig. http://www.voetspoor.nl/teksten/anton_geesink.pdf

Batje + balletjes

Als je tegenwoordig je kinderen op schaatsen doet, moet je, als ze een jaar of tien zijn, rekening houden met een lidmaatschap van een schaatsclub, een licentie om wedstrijden te mogen rijden, een paar klapschaatsen, een wedstrijdpak, snijvaste sokjes, een paar skeelers, een racefiets, loopschoenen en een flinke tank benzine om naar alle wedstrijden in het land te rijden. Je kunt je kind ook aanmelden bij een tafeltennis- of badmintonclub. Batje en doosje balletjes voldoet, racket vanaf 12,95 maar geen geld van NOC-NCF voor de talenten, geen kampioenen, geen helden waar je op school mee aan kan komen en geen medailles op de Olympische spelen. Maar wel leuke sporten, dat tafeltennissen en badmintonnen en ook goed voor je lijf en ook vriendjes en vriendinnetjes en een toernooi en een sinterklaasfeest.  http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3362187/2012/12/12/Tegen-badminton-zegt-NOC-NSF-jullie-zijn-kansloos-dus-geen-subsidie.dhtml

Afbouwrekening

Al surfend tussen de “voedselbanksporten” kom je van alles tegen. Teleurgestelde bestuurders van sportbonden die, vol begrip, accepteren dat de subsidiekraan volledig is dichtgedraaid, hopend op betere tijden. Bij de brave schermbond, Koninklijk nog wel, zijn de onderdelen sabel en degen in een zgn. “afbouwregeling” terecht gekomen. Geen medaille kansen, geen geld. Ze laten het veel te gemakkelijk gebeuren en de pers kijkt toe. http://www.knas.nl/node/2113

De Boktor

De boktor vreet van binnenuit een hele balk weg. Op het oog is het nog een mooi stuk hout maar schijn bedriegt. Zo is het ook met het sportbeleid in Nederland en zo zal het met onze sporten aflopen als we niet snel een ander pad inslaan. Van binnenuit volledig weggevreten en eens in de vier jaar applaus voor de eventuele medaillewinnaars van de sporten die er wel toe doen. Het zal jaren duren voordat het omgeploegde slagveld volledig is hersteld. Talenten van alle sporten zouden de kans moeten krijgen en de hoop moeten houden, ooit deel te nemen aan de grote toernooien. Dan ben je als overheid handig bezig. Het streven van NOC-NSF om bij de top tien van topsportlanden te horen lijkt mij niet in het algemeen belang. Er zou wel eens meer talent in Nederland kunnen schuilhouden dan we vermoeden en misschien moeten we er op een andere manier naar opzoek gaan. Olympisch kampioen tafeltennis 2022. Ik ben voor.

http://www.topsporttopics.nl/kennisbank/talenten-ontwikkelen-zich-grilliger-dan-gedacht?fromOverview=1

 

 

 

Facebook Twitter Email

One Response to “De Voedselbanksporten deel 2”